Być niewidzialnym – możliwe tylko w bajkach? Wcale nie! Naukowcy od lat pracowali nad stworzeniem materiałów umożliwiających efekt niewidzialności. Dziś niewidzialność jest już całkowicie realna. Pierwsze próby stworzenia metamateriałów, umożliwiających optyczną niewidzialność podjęto na początku XXI wieku. Już w 2008 roku naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley opracowali trójwymiarowe materiały o ujemnym indeksie refrakcji dla światła widzialnego i bliskiej podczerwieni. Dowiedzieć się więcej o odkryciu kalifornijskich naukowców można z artykułu „Niewidzialni dzięki srebru!”.

Niedawno zaś nanotechnologowie z Uniwersytetu Purdue w stanie Indiana wyeliminowali jedną z ostatnich przeszkód – pochłanianie światła przez metale niezbędne przy produkcji. Teraz – poza ogromnymi kosztami produkcji – nie ma żadnych blokad przed wprowadzeniem baśniowych rozwiązań w realne życie. Jak naukowcy stworzyli „niewidzialny” materiał? Umieścili między dwoma cienkimi warstwami srebra tlenek glinu i barwnik wzmacniający światło. Wykonany ze srebrnych nanowłókien metamateriał w specyficzny sposób zagina światło – fale świetlne zamiast przechodzić przez obiekt omijają go. Wynalezione przez nanotechnologów z Purdze rozwiązanie jest pięćdziesięciokrotnie bardziej skuteczne niż odkrycia Kalifornijczyków sprzed dwóch lat. Za finansowanie badań nad srebrnymi metamateriałami odpowiedzialna jest między innymi armia USA. Może, gdy żołnierze wyposażeni zostaną w niewidzialne mundury ze srebra, konflikty zbrojne stracą wreszcie jakikolwiek sens?