O hitlerowskim złocie i innych skarbach w Polsce wspomina się wiele – opowieści te to głównie legendy i myślenie życzeniowe. A złoto sojuszników Hitlera? Jak się okazuje ma ono intrygująca historię!

Przez lata rozważano co stało się z rezerwami włoskiego złota w latach czterdziestych - czy Mussolini kazał wywieźć je do Niemiec, czy może ukryć na dnie jeziora? Popularna opowieść o zatopieniu waliz pełnych złota i biżuterii w jeziorze Como głosiła, że Duce własnoręcznie, przy pomocy żołnierzy wrzucał precjoza do wody. Niektórzy sądzili, że Mussolini ukrył wszystkie skarby we wsi z której pochodził – Predappio.

I oto, po 70 latach, pismo Gente opublikowało list Vincenzo Azzoliniego, w latach czterdziestych obejmującego stanowisko szefa narodowego banku włoskiego. 2 marca 1940 roku Azzolini pisał do ministra handlu zagranicznego Raffaello Riccardiego na temat wywozu włoskiego złota do Nowego Jorku. Przedsięwzięcie było tajne. . Jak się okazuje Mussolini nie do końca ufał Hitlerowi, i obawiał się zrabowania złota.

W pierwszym transporcie – w marcu 1940 - przez ocean popłynęło statkiem 2,5 tony złota. Kolejne statki przewoziły złoto aż do maja 1940 roku. Łącznie z Włoch wywieziono 25 ton kruszcu! Złoto Mussoliniego posłużyło po wojnie do sfinansowania ambasad włoskich w Ameryce Południowej.

Źródła: wyborcza.pl